Տաբու

Եվ դեռ նահապետական դաստիարակության տարիներին գյուղում տաբու է եղել. տղեկ երեխաներին մինչև որոշակի տարիքը օղի տալն արգելվել է։ Գինին չի արգելվել, երբեմն նաև խրախուսել են գինին օղուց գերադասողներին։ Օղի խմելիս են եղել միայն տարիքն առած տղամարդիկ, և սովորություն է եղել խմել առավոտյան աշխատանքի գնալուց առաջ, և առավելապես այն մարդիկ, ովքեր ֆիզիկական ծանր աշխատանք պետք է կատարեին։ Հայրական կողմի Ամիրջան պապս, բացառություն չի եղել, իր ինը զավակներից հինգ տղաների հետ էլ նույն կերպ է վարվել, արգելել է։ Մարդկանց տներում միշտ սեղանին դրված է եղել և՛ գինին, և՛ օղին՝ իր նախուտեստով։ Պապս, որպեսզի իր արու զավակներին հսկի, զգուշացնի, որ չլինի թե իր բացակայության ժամանակ մեկնումեկն օղի խմի, դիմել է պարզ խորամանկության։ Միշտ, օղին խմելուց հետո, թելով չափել է գրաֆինի մեջ եղած օղու բարձրությունը, համապատասխան տեղից կտրել թելը, կապել գրաֆինի նեղ վզիկից ու հանգիստ գնացել իր գործին։ Այդպես՝ տարիներ շարունակ։ Հայրս՝ տան ավագ զավակը, երբ հասուն տղամարդ է դառնում, բայց դեռ իր նկատմամբ այդ տաբուն ուժի մեջ է լինում, մի անգամ մորը բողոքում է.

-Հայրիկը մինչև ե՞րբ պետք է ինձ արգելի օղի խմել։

-Դու կարող ես, - ասում է մայրը, - հենց հիմա էլ, եթե սիրտդ ուզում է։

-Ո՞նց խմեմ, երբ արդեն չափը վերցրել կապել է գրաֆինի վզին։

-Դու էլ խմիր, թելը վերցրու, չափիր, կտրիր ինչքան պետք է, որ մյուս եղբայրներդ չխմեն, կապիր նույն տեղից ու գնա քո գործին, - ասում է մայրը։

Թեմիկ ԽԱԼԱՓՅԱՆ

Մեկնաբանություններ